مجله فرهنگی – هنری ایران من

یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ - Sunday 21 April 2019
jamesfenton

شعر آنسوی: جیمز فنتون

جیمز فنتون James Fenton"" جیمز فنتون شاعر،روزنامه نگار،منتقد ادبی و استاد سابق دانشگاه آکسفورد وبرگزیده ی جایزه "پن پینتر" در زمینه ی آزادی زبان است.بیشتر درون مایه ی اشعار او را جنگ شکل می دهد. "گلوله و ...

by2

معرفی فیلم Venom

بخش پیشنهاد فیلم ما بعد از دو سال دوباره شروع شده . فیلم تخیلی venom رو برای شروع دوباره این بخش انتخاب میکنیم با بازی بی نظیر تام هاردی . این فیلم را پیشنهاد میکنیم ببینید و شما هم اگر فیلم ...

مخ پریشونهای شلم

نمایش کودک مخ پریشونهای شلم 22 و 23 و 24 شهریور 1396 تالار هنر

مجله فرهنگی هنری ایران من : نمایش کودک مخ پریشونهای شلم تالار هنر قیمت بلیت ها : 15 هزارتومان چهارشنبه 22 شهریور 1396 ساعت 18:00 پنج‌شنبه 23 شهریور 1396 ساعت 18:00 جمعه 24 شهریور 1396 ساعت 18:00 خرید اینترنتی : iranconcert.com   این برنامه برای تمام رده های سنی ...

جمعه 24 شهریور 1396 ساعت 21:30

جنگ معین شو 22 و 23 و 24 شهریور 1396 سالن اندیشه معلم

    مجله فرهنگی هنری ایران من : جنگ معين شو  سالن اندیشه معلم قیمت بلیت ها : از 30 تا 35 هزارتومان چهارشنبه 22 شهریور 1396 ساعت 20:30 پنج‌شنبه 23 شهریور 1396 ساعت 19:30 پنج‌شنبه 23 شهریور 1396 ساعت 22:00 جمعه 24 شهریور 1396 ساعت 19:00 جمعه 24 ...

شوایک

تئاتر شوایک از 5 تا 14 مهر ماه 1396 تالار وحدت

مجله فرهنگی هنری ایران من : تئاتر شوایک از تالار وحدت قیمت بلیت ها : از 25 تا 80 هزارتومان چهارشنبه 5 مهر 1396 ساعت 21:00 پنج‌شنبه 6 مهر 1396 ساعت 21:00 چهارشنبه 12 مهر 1396 ساعت 21:00 پنج‌شنبه 13 مهر 1396 ساعت 21:00 جمعه 14 مهر ...

هفتم پاییز

نمایش هفت عصر هفتم پاییز 24 و 26 و 27 و 28 و 29 و 30 و 31 شهریور 1396 سالن چهارسو تئاتر شهر

مجله فرهنگی هنری ایران من : فیلم هفت عصر هفتم پاییز سالن چهارسو تئاتر شهر قیمت بلیت ها : 25 هزارتومان جمعه 24 شهریور 1396 ساعت 19:45 یکشنبه 26 شهریور 1396 ساعت 19:45 دوشنبه 27 شهریور 1396 ساعت 19:45 سه‌شنبه 28 شهریور 1396 ساعت 19:45 چهارشنبه 29 شهریور ...

  • by2
  • مخ پریشونهای شلم
  • جمعه 24 شهریور 1396 ساعت 21:30
  • شوایک
  • هفتم پاییز
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
موضوع: اخبار,اصیل,ایران,کافه موسیقی,موسیقی   -   ۳۰ تیر ۱۳۹۴   -   840 بازدید

4

مجله فرهنگی هنری ایران من – بنفشه محمودی :

سازها روی صندلی ها و کف سن تالار وحدت به انتظار نشسته اند تا دوستداران موسیقی ملی ایرانی را به شنیدن نواهایی میهمان کنند که از ماندگارترین و شورانگیزترین نواهای موسیقی ایرانی هستند. گروه ارکستر سازهای ملی به رهبری «اسماعیل تهرانی»، راس ساعت ٢٢ روز جمعه ٢٨ تیر ماه، در مقابل جمعیتی که همه صندلی های تالار وحدت را اشغال کرده اند، به روی سن می آیند. در ابتدای این برنامه، اسماعیل تهرانی که صدایش به زحمت از بالکن تالار قابل شنیدن است، از جمعیت می خواهد به احترام «منصور نریمان»، آهنگساز و مدرس موسیقی که دیروز به خاک سپرده شده است، یک دقیقه به صورت ایستاده سکوت کنند. «نخست گلبانگ» ساخته «حسین دهلوی» نخستین کار ارکستر سازهای ملی است که در تالار وحدت طنین انداز می شود. جملات آشنای موسیقی حسین دهلوی- که در سال ١٣٧٢ اولین ارکستر بزرگ سازهای ایرانی را تشکیل داد- با اجرای سازهای مضرابی و تنبک، شوری در جان حضار می افکند. البته نباید تاثیر حرکات پرشور اسماعیل تهرانی را نیز در مقام رهبر این ارکستر، در تزریق این شور از نظر دور داشت. در این قطعه که در غیاب سازهای کششی اجرا می شود، حضور هفت تار، طنین جملات موسیقی را دوچندان کرده است.

زندگی دگر ثمر ندارد!
تصنیف «گریه کن» ساخته «عارف قزوینی» آهنگساز و شاعر پرشور ایرانی، نخستین تصنیفی است که در این کنسرت با خوانندگی «حسین علیشاپور» -متولد ١٣۵٣ شیراز و هنرآموخته آواز نزد استادان بنام این رشته- اجرا می شود. این تصنیف که نخستین بار در برنامه ٢۵٠ «گل های رنگارنگ» توسط شادروان «غلامحسین بنان» اجرا شده است، اکنون با تنظیم جدیدی از «رهام شناسا» در فضای سالن طنین انداز می شود تا یادآور روزهایی باشد که ایران، در اوج پیروزی مذاکرات هسته ای، به شدت از آن دور است. علیشاپور در زیر خواندن، در ادای واضح کلمات انتهایی جملات شعر، موفق عمل نمی کند و اگرچه جملات را با نرمی خاصی در صدایش آغاز می کند، به زحمت می توان انتهای کلمات او را شنید. این تصنیف مشهور را خوانندگان مشهور دیگری نظیر «عبدالوهاب شهیدی»، «شهرام ناظری» و «ایرج بسطامی» نیز خوانده اند. نفس کلمات این شعر، دربردارنده ناله ای است که از نای دل برآمدن، جزو جدایی ناپذیر آن است و زمانی که جملات موسیقی به اوج نزدیک می شوند، ناله حسین علیشاپور این بار از نای دل برمی آید و دیگر از آن عدم اطمینان در ادای کامل و واضح کلمات در جملات ابتدایی اثر، خبری نیست.

من که فرزند این سرزمینم!
تصنیف «خوشه چین» اثر «روح الله خالقی»، سومین آهنگ قسمت نخست این کنسرت است که با صدای «وحید تاج» -متولد ١٣۶٢ دزفول، کارشناس ارشد آهنگسازی از دانشگاه سوره و هنرآموخته نزد استادانی همچون «محمدرضا شجریان» و «حمیدرضا نوربخش»- اجرا می شود. سایه سنگین و پرشکوه غلامحسین بنان، اجرای این تصنیف را به کار سختی تبدیل می کند. تاج اگرچه در اوج خوانی این تصنیف گاه چهره در هم می کشد، اما گرمای خاصی که در صدایش موج می زند و اشاراتی که در هنگام خواندن جمله «سعی ما بود بهر آبادی این سامان» به کف سن تالار وحدت می کند، یادآور همان شوری است که لازمه خواندن چنین تصنیفی است.

یادی از غلامحسین درویش
رنگ «پریچهر و پریزاد» ساخته غلامحسین درویش که با تنظیم جدیدی از «امیر آهنگ هاشمی» اجرا می شود، اگرچه پیش از این باکلام هم اجرا شده است، اما به دلیل نزدیکی به اصل اثر، بدون کلام اجرا می شود: رنگی که در اوج و فرودهایش برای مخاطب بزرگسال ایرانی، بیش از هر چیز یادآور موسیقی مجموعه پرشکوه «هزاردستان» است. در اجرای این قطعه شاهد اوج گرفتن صدای هفت تاری هستیم که در سالن طنین انداز می شود و یاد غلامحسین درویش را گرامی می دارد.

همه شب نالم چون نی…
آن گونه که در بروشور کنسرت نوشته شده است، نوبت به اجرای تصنیف «از خون جوانان وطن» ساخته عارف قزوینی رسیده است اما به جای علیشاپور، تاج به همراه تهرانی به روی سن بازمی گردد تا شاهد اجرای تنظیم تازه ای از تصنیف «کاروان» ساخته «مرتضی محجوبی» باشیم که بدون تردید، مشهورترین اثر غلامحسین بنان نیز هست. در این تنظیم، خبری از پیش درآمد نسبتا طولانی و گوشه پرسوز «دیلمان» نیست که با سوز صدای بنان در هم می آمیخت. کلام این قطعه، از «همه شب نالم چون نی» آغاز می شود. جای تاسف است که کلام تاج در اجرای این قطعه، شیوایی بنان را در یادها زنده نمی کند. بنان، همچنان یکه تاز اجرای این تصنیف باقی می ماند: در اوج!

دست از تو هرگز من برندارم!
تصنیف «بسته دام» ساخته «علینقی وزیری» آخرین قطعه ای است که در بخش اول این کنسرت اجرا می شود. هر دو خواننده به همراه رهبر ارکستر به روی سن می آیند: با لبخندی بر لب های شان، که بیانگر نوعی همدلی بر زبان نیامده است. به دلیل تفاوتی که در جنس صدای این دو خواننده وجود دارد، تنها جملات خاصی از تصنیف را دونفره اجرا می کنند. این تصنیف دشتی، که با تنظیم تازه ای از اسماعیل تهرانی اجرا می شود، با تکخوانی و همخوانی دو خواننده، به عنوان پایان بخش پارت اول کنسرت، بهترین انتخاب است. با وجود اینکه شعر این تصنیف، همچون بسیاری از اشعار تصنیف های ایرانی، مفهومی غم انگیز دارد، اما ضرب آهنگ ساخته علینقی وزیری و شور و لبخند دو خواننده، شنیدن آن را به تجربه ای دلپذیر بدل می کند و آنجا که در جمله «دست از تو هرگز من برندارم» هم خوای می کنند، نشاطی در جان شنوندگان می اندازند.

برگ برنده ارکستر: حمید متبسم!
بخش دوم کنسرت، پس از استراحتی کوتاه، با آمدن «حمید متبسم» آهنگساز و نوازنده چیره دست سه تار به همراه رهبر ارکستر به روی سن، آغاز می شود. قطعه بلند «ونوشه» با آهنگسازی متبسم در حال اجراست. قطعه ای طولانی که چه در همنوازی سازهای ارکستر و چه در تکنوازی های پرشور متبسم با آن مضراب قوی، نه تنها خسته کننده نیست، بلکه مخاطب را به گونه ای با خود همراه می کند که در سه جمله متوالی سکوت قطعه، سکوت می کنند: سکوتی که نشان دهنده اثرگذاری موسیقی بر مخاطب است. این قطعه که نخستین بار در آلبوم «بامداد» اثر حمید متبسم اجرا شده است، با خونسردی و تسلط آمیخته به لبخند متبسم و اجرای قوی نوازندگان گروه، به برگ برنده ارکستر سازهای ملی تبدیل می شود. متبسم که نام و منش ا ش، یادآور آن شعر مشهور «اخوان ثالث» -چون کلید گنج مروارید/ گم نمی شد از لبش لبخند- است، با جملاتی که گاه یادآور نواهای موسیقی ترکمنی است و گاه با ملودی گیلانی «جونی جونی» بازی می کند، در اوج پایان می گیرد. بوسه ای که متبسم در پایان اجرای این قطعه بر کاسه سه تارش می زند، مهر تاییدی بر اجرای موفقیت آمیز گروه از این اثر است.

شاد باش و دیر زی!
«چنگ رودکی» به آهنگسازی «روح الله خالقی» و تنظیم اسماعیل تهرانی، قطعه پایانی اجرای ارکستر سازهای ملی است. شعر مشهور رودکی که شاه سامانی را به وطن بازگرداند، حالادر فضای تالار وحدت طنین انداز شده است تا برای شنوندگان آشنا به موسیقی ایرانی، یادآور نوستالژی «ارکستر گلها» و اجرای باشکوه خوانندگان «بوی جوی مولیان» باشد. تکخوانی و همخوانی تاج و علیشاپور در این قطعه را شاید بتوان موفقیت آمیزترین قطعه باکلام این کنسرت خواند. پس از اتمام این قطعه، گروه با تشویق ممتد حضار روبه رو می شود و همین تشویق، سبب ساز بازگشت دوباره دو خواننده و رهبر ارکستر به روی سن می شود. تهرانی پس از سخنانی درباره چگونگی شکل گیری گروه ارکستر سازهای ملی، دوباره گروه را به نشستن دعوت می کند و دو بیت پرشوری که بر میر سامانی اثرگذار شد، دوباره جان شنوندگان را می نوازد. نوستالژی سال های دور و آدم های درگذشته موسیقی ملی، شنیدن اجرای این گروه را به تجربه ای دوست داشتنی تبدیل می کند چراکه مردگان این ارکستر، عاشق ترین زندگان بودند!

منبع : اعتماد

/ مجله فرهنگی هنری ایران من /

توجه کنید که نظرتان در ارتباط با همین مطلب باشد. در غیر اینصورت می‌توانید از فرم تماس استفاده نمایید.

نظراتی که با کلمات کلیدی ثبت شوند، حاوی الفاظ زشت، تبلیغاتی، سیاسی و یا توهین به اشخاص باشند، منتشر نخواهند شد.

برای پاسداشت زبان فارسی ، فقط فارسی تایپ نمایید و از فینگلیش نویسی خودداری کنید